Muna, een indiaas weesmeisje, kan haar zusje Sita maar niet vergeten, die op jonge leeftijd van haar is gescheiden. De zes jarige Sita, in een weeshuis in de zelfde stad, kan haar oudere zus echter niet herinneren en droomt dagelijks van een echte familie. De achtjarige Solomon woont ondertussen in de Ethiopische hoofdstad Addis Abeba. Wanneer de revolutie uitbreekt, vlucht hij naar Cuba in de hoop op een beter bestaan. Na vele omzwervingen over drie continenten, vinden Solomon, Muna en Sita uiteindelijk ieder voor zich hun bestemming in het leven en het familiegeluk waar ze alle drie zo naar hebben verlangd.

Het boek is geschreven door Anna Soler-Pont en Asha Miro. De manier waarop de persoonlijke ervaringen van de twee vrouwelijke auteurs in de roman met elkaar verweven zijn , maakt van ‘Sporen van sandelhout’ een bijzonder werk over adoptie en migratie.
Het is geschreven met passie en optimisme. Een prettig te lezen boek.

Het boek is uit het Spaans vertaald door Corina Blank.

Titel: ‘Sporen van sandelhout’
Auteurs: Anna Soler-Pont en Asha Miro
Uitgever: De Geus, Breda 2008
ISBN:978 90 445 1113 0

Flaptekst: De Eritrese Hannah Pool wordt als jong meisje geadopteerd door een blank echtpaar dat ontwikkelingswerk doet in het buurland Soedan. Nadat ze haar adoptiemoeder op jonge leeftijd verliest, verhuizen Hannah en haar vader terug naar Londen. Als zwarte dochter van een blanke wetenschapper voelt ze zich al snel anders dan haar blanke leeftijdsgenootjes.

Op een dag ontvangt Hannah een brief van een onbekende broer waar ze zich lange tijd geen raad mee weet. Hoewel het voelt als verraad jegens haar vader, besluit ze uiteindelijk toch af te reizen naar haar familie in Eritrea.

Auteur: Hannah Pool (Eritrea, 1974) is journaliste en werkte onder andere bij BBC Breakfast en BBC London News. Momenteel schrijft ze voor The Guardian over raciale kweaties.

Mijn commentaar: Op indringende wijze vertelt Hannah over haar leven. Als baby uit een weeshuis geadopteerd door een Brits echtpaar dat in buurland Soedan werkt. Vier jaar later pleegt haar adoptie moeder zelfmoord en haar adoptievader neemt haar mee naar Europa. Ze verblijft een tijd bij vrienden in Noorwegen. Gelukkige jaren voor Hannah. Haar vader ontdekt tijdens een bezoek aan Eritrea en het weeshuis dat haar biologische vader nog leeft en dat zij een oudere broer heeft. Er volgt een onzekere tijd, wat te doen? Dan besluit zij om haar familie op te gaan zoeken. Zij vertelt op een eerlijke en boeiende wijze over haar bezoek aan Eritrea op zoek naar haar roots. Een aanrader.

Titel: Mijn vaders dochter – Sub-titel: Een geadopteerde vrouw vindt haar familie terug – Auteur: Hannah Pool – Uitgever: Pimento, 2005 - ISBN:90 499 9980 8

Flaptekst: Fauziya groeit zorgeloos op in een beschermde, islamitische omgeving in Togo (West Afrika). Maar als zij zeventien jaar is, overlijdt plotseling haar vader en wordt zij gedwongen te trouwen met een man die bijna dertig jaar ouder is, al drie vrouwen heeft en erop staat dat ze besneden wordt. Om aan deze marteling te ontkomen, ontvlucht Fauziya haar vaderland en weet zij naar veel omzwervingen de Verenigde Staten te bereiken. In afwachting van de beslissing over haar asielaanvraag zit ze zestien maanden lang onder erbarmelijke omstandigheden gevangen. Dan trekt juriste Layli Bashir zich het lot van de inmiddels doodzieke Fauziya aan.

Auteur: Fauziya Kassindja Togo, 1976. Als eerste vrouw kreeg zij in de Verenigde Staten asiel op grond van de dreiging van besnijdenis. Zij leeft nu in Alexandrie, Virginia.

Mijn commentaar: Naast het  indrukwekkend en aangrijpende (levens)verhaal dat Fauziya zonder te klagen op een eenvoudige manier vertelt, krijgt de lezer ook informatie over de verschillende culturen in en rondom Togo. Na haar vlucht, eenmaal in Amerika, wordt ze in afwachting van de beslissing omtrent haar asielverzoek onder erbarmelijke omstandigheden in de gevangenis opgesloten. Het boek behandeld twee belangrijke thema’s; vrouwenbesnijdenis en het asiel-beleid. Het leest prettig, een aanrader!

Titel: Wie hoort mijn tranen – Auteur: Fauziya Kassindja – Uitgever: Muntinga Pockets -  ISBN: 978 90 417 60852 /Tiende druk 2009

Mijn boek ‘Konjo Nxf6!x92 is opnieuw uitgegeven!

Het is volledig herzien en aangepast.

Achterflap: Na 33 jaar zet de auteur samen met haar man en enkele vrienden weer voet op Ethiopische bodem. Ze reizen door het noorden van het land: Bahir Dar, Gondar, Debark, Simiengebergte, Aksum, Adigrat, Lalibela en gaan via de hoofdstad Addis Ababa naar het zuiden: Shashamene, Yabelo, Konso, Turmi en Arba Mich.

Ethiopixeb is een van de oudste cultuurlanden van de wereld. Getuigen zijn de eeuwenoude rotskerken in Lalibela, de zestiende eeuwse kastelen in Gondar, de stxe9les in Aksum, de eeuwenoude kloosters in en om het Tanameer, de tempel in Yeha enzovoort.

Er wonen ruim tachtig verschillende kleurrijke volkeren en stammen ieder met zijn eigen cultuur en religie. Het landschap bestaat uit onherbergzame bergketens, vruchtbare hoogvlakten, savannen, woestijnen en kent grote rivieren. De flora is aangepast aan de hoogte zones en op vele plaatsen uitbundig.

Ethiopixeb telt meer dan 800 vogelsoorten en heeft diersoorten die nergens elders op de wereld voorkomen.

x91Konjo Nxf6!x92 Is een boek voor reizigers die graag lezen en voor lezers die graag reizen maar ook voor lezers die meer willen weten over het oeroude land Ethiopixeb. Het is een compleet geheel en bevat: een interessant en boeiend reisverhaal, uitgediepte themax92s, achterliggende geschiedenis en legenden, beschrijvingen van volkeren, weetjes, praktische informatie en tips.

Titel: x91Konjo Nxf6!x92 x96 Ethiopixeb, een belevenis

Auteur: Ine Andreoli

Uitgegeven door: Uitgeverij Boekenplan, Maastricht (2009)

Ontwerp omslag en eindredactie: Boekenplan

Boekverzorging: Studio LilyArt x96 Maastricht

Fotox92s: Lou Andreoli

ISBN: 978 90 8666 105 3

Mijn boek ‘Konjo Nö!’ is opnieuw uitgegeven!

Het is volledig herzien en aangepast.

Achterflap: Na 33 jaar zet de auteur samen met haar man en enkele vrienden weer voet op Ethiopische bodem. Ze reizen door het noorden van het land: Bahir Dar, Gondar, Debark, Simiengebergte, Aksum, Adigrat, Lalibela en gaan via de hoofdstad Addis Ababa naar het zuiden: Shashamene, Yabelo, Konso, Turmi en Arba Mich.

Ethiopië is een van de oudste cultuurlanden van de wereld. Getuigen zijn de eeuwenoude rotskerken in Lalibela, de zestiende eeuwse kastelen in Gondar, de stéles in Aksum, de eeuwenoude kloosters in en om het Tanameer, de tempel in Yeha enzovoort.

Er wonen ruim tachtig verschillende kleurrijke volkeren en stammen ieder met zijn eigen cultuur en religie. Het landschap bestaat uit onherbergzame bergketens, vruchtbare hoogvlakten, savannen, woestijnen en kent grote rivieren. De flora is aangepast aan de hoogte zones en op vele plaatsen uitbundig.

Ethiopië telt meer dan 800 vogelsoorten en heeft diersoorten die nergens elders op de wereld voorkomen.

‘Konjo Nö!’ Is een boek voor reizigers die graag lezen en voor lezers die graag reizen maar ook voor lezers die meer willen weten over het oeroude land Ethiopië. Het is een compleet geheel en bevat: een interessant en boeiend reisverhaal, uitgediepte thema’s, achterliggende geschiedenis en legenden, beschrijvingen van volkeren, weetjes, praktische informatie en tips.

Titel: ‘Konjo Nö!’ – Ethiopië, een belevenis

Auteur: Ine Andreoli

Uitgegeven door: Uitgeverij Boekenplan, Maastricht (2009)

Ontwerp omslag en eindredactie: Boekenplan

Boekverzorging: Studio LilyArt – Maastricht

Foto’s: Lou Andreoli

ISBN: 978 90 8666 105 3

Flaptekst: Deze ontroerende en spannende autobiografische roman is de odyssee van een joods gezin dat al in 1938 uit Opper-Silezie gevlucht is voor de nazi’s. De vader,Walter, probeert als manager op een afgelegen farm in Kenia een nieuw bestaan op te bouwen. Hij wordt echter gekweld door geldzorgen, heimwee, en de zekerheid dat de achtergebleven familieleden door de nazi’s vermoord zijn. Alleen de dochter, Regina, in de ban geraakt van het magische Afrika en omringd door haar speelgenootjes, de dieren, slaagt erin zich thuis te voelen. Als de oorlog uitbreekt moet Regina naar een Engels internaat waar ze wordt gedrild, in een omgeving die haar zowel vanwege haar joodse als Duitse afstamming veracht. Ze brengt haar vakanties door bij haar geinterneerde ouders die (als ‘enemy aliens’) in een kleine kamer van een voormalig deftig hotel in Narirobi leven tussen de andere Europese emigranten. In 1944 wordt Walter, nu behorend tot de ‘friendly aliens’, soldaat in het Britse leger. Uiteindelijk, na jaren, keren ze terug naar Duitsland

Auteur: Stefanie Zweig (1932) werd geboren in Duitsland maar emigreerde in 1938 met haar ouders naar Kenia. In 1947 keerde het gezin naar Duitsland terug. Zweig schreef een aantal kinderboeken waaronder Een mondvol aarde, dat in Nederland bekroond werd met de Glazen Globe 1995.

Mijn commentaar: Het boek gaat over een kleine minderheid in de blanke gemeenschap in Kenia. Geldgebrek, onderlinge spanningen, relaties en voornamelijk discriminatie spelen een rol. Daarnaast speelt de Afrikaanse cultuur, die vooral in beeld wordt gebracht door de huisbediende Owuer ook een belangrijke rol.  Afrikaanse wijsheid, humor en gevoel overspoelen het geheel. Deze twee verschillende kanten worden in het boek prachtig verweven. Interessant en prettig te lezen.

Titel: Nergens in Afrika – Auteur: Stefanie Zweig – Uitgever: Atlas Amsterdam – ISBN: 90 450 0869 6 / Vierde druk 2003

Flaptekst: Dromen moet je doen! Een openhartig verhaal over een reis die nooit eerder is gemaakt. Tijdens haar studie aan de theaterschool in Amsterdam besluit Manon Ossenvoort (1976) een theatervoorstelling te maken over het realiseren van dromen. De voorstelling is het begin van een reis naar ‘het einde van de wereld’ : de Zuidpool. Op een tractor, symbool van kracht, humor en doorzettingsvermogen, vertrekt Manon vanaf het Oerolfestival op Terschelling voor een tocht door (voormalig) oorlogsgebieden, door de woestijn, door verlaten streken, door rijke streken en door sloppenwijken. Ze vraagt aandacht voor de mensen die ze ontmoet en voor hun verhalen. Op de tractor naar de Zuidpool ontstijgt het reisverslag. Het is een intiem en opbeurend boek over bewustwording en zelfkennis. Over waar mensen de moed vandaan halen om ondanks tegenslagen door te gaan en om te blijven zeggen: "Wat is de wereld toch mooi!"

Auteur: Manon Ossevoort

Mijn commentaar: Een bijzonder reisverhaal geschreven door een avontuurlijke en bevlogen vrouw. Ze neemt je mee, beschrijft de dingen die ze ziet, neemt de dromen van de mensen mee, ze vertelt over haar relatie met Colin en de perikelen die ze beleeft met de mensen die met haar mee reizen.  Geen opgeklopt verhaal. Ze stelt zich kwetsbaar op, haar twijfels, teleurstellingen maar ook haar blijdschap komen voorbij. Dit boek hoort in de boekenkast, zeker van de lezers die van het genre reisverslag (met net een beetje meer) houden.

Titel: Op de tractor naar de Zuidpool – Auteur: Manon Ossevoort – Uitgever: De Geus 2007 -  ISBN: 978 90 445 0859 8

Flaptekst: De auteur neemt je mee op reis naar het prachtige land Masr (Egypte) en zijn ontspannen en vriendelijke bevolking. Ze reist, samen met haar man, in een landrover met chauffeur door het land en bezoekt vele mooie en bijzondere plaatsen en gebieden.

Ze reizen door de Sinaxef waar onder andere het St. Catharinaklooster, de Coloured Canyon en Hamman Faraun worden bezocht. Het oorlogsverleden passeert in El-Alamein en ze zien het Suezkanaal. Verblijven en reizen een week in de Libische woestijn en bezoeken verschillende oases waaronder Siwa. Natuurlijk worden de bekende blikvangers van Egypte zoals Luxor, Thebe, Abu Simbel en nog veel meer niet overgeslagen. Als laatste verblijven ze in Caxefro waar ze zich begeven in de verkeerschaos en smog van de grote stad en veel bezienswaardigheden bezoeken.

Zoals alle boeken van Ine Andreoli is dit boek een compleet geheel. Het bevat een interessant en boeiend reisverhaal, uitgediepte themax92s, de achterliggende geschiedenis en legenden, weetjes en praktische informatie en tips. Een interessant boek voor wie zich op een ontspannen wijze wil laten informeren over het mysterieuze en indrukwekkende land Egypte. Het land zal je nieuwsgierigheid prikkelen, je boeien en betoveren.

Het boek is voorzien van kleurenfoto’s gemaakt door: Lou Andreoli.

Titel: Habibi, Habibi – Subtitel: Egypte, een belevenis – Auteur: Ine Andreoli – Uitgever: Boekenplan, Maastricht 2009 – ISBN: 978 90 8666 079 7

Briljant portret van de laatste dagen van Haile Selassie (laatste keizer van Ethiopie) en zijn waanzinnig hof.

Flaptekst: Haile Selassie looste met grote vaardigheid een archaische samenleving bijna 50 jaar lang door de twintigste eeuw. Hij regeerde zijn volk zonder wetten en begrotingen en wist door zijn feilloos instinct aan de macht te blijven tot aan de revolutie midden jaren zeventig. In ‘De Keizer’ vertellen mensen van zijn hofhouding, die na de revolutie onderdoken of zich vermomden, over de intriges, de vele ongeschreven wetten en over een fascinerende proces van ineenstorten van een de oudste rijken op aarde.

Auteur: Ryszard Kapuscinski

Mijn commentaar: Een fantastisch boek voor mensen die de sfeer van ‘toen’ willen proeven. Kapuscinski schrijft met humor en medeleven. Zo ook over het hondje Lulu, een klein hondje van het Japanse ras. Deze was altijd in de nabijheid van de Keizer te vinden. Lulu mocht zelfs in het keizerlijke bed slapen. Bij voorkeur plaste hij op de schoenen van hoogwaardigheidsbekleders. Een speciale bediende zorgde dat de urine van de schoenen werd verwijderd. Een aanrader!

Titel: De Keizer / Subtitel: Macht en ondergang van Ras Tafari Haile Selassie / Auteur: Ryszard Kapuscinski / Uitgever: In de Knipscheer 1984 / ISBN: 90 6265 746

Flaptekst: Rwanda, Darfur, Somalixeb, Afganistan, Sudan, Congo, Sierra Leone, de Balkan. De bevolking van zo’n vijftig landen zijn de afgelopen jaren slachtoffer geweest van oorlog, genocide, hongersnood. Humanitaire hulp – neutraal, onpartijdig en onafhankelijk – wordt dan beschouwd als een menselijke plicht. Nog nooit waren er zoveel hulporganisaties als tegenwoordig. Een karavaan van NGO’s, met in hun voetspoor popsterren, acteurs, politici en journalisten, trekt over de planeet, van crisisgebied naar oorlogszone. De humanitaire hulpverlening is een industrie geworden, waarin organisaties met elkaar strijden om een zo groot mogelijk aandeel. Miljarden euro’s per jaar gaan erin om. Van duizend organisaties per crisis kijken we niet meer op. En ze gaan door met helpen ook als de strijdende partijen hun geld en goederen rechtstreeks laten verdwijnen in de oorlogskassen. Waarom krijgen sommige landen hulp met bakken tegelijk, terwijl andere landen het met moeten doen met de restjes? Waarom zijn de resultaten vaak zo schamel? Waarom worden hulporganisaties maar zo zelden ter verantwoording geroepen? Waar houden de humanitaire beginselen op ethisch te zijn? In De crisis karavaan analyseert Linda Polman op een even trefzekere als onthutsende wijze de zin en de moraal van de internationale humanitaire hulpverlening.

Auteur: Linda Polman is journalist en schrijft onder andere voor de Volkskrant, NRC Handelsblad, The Guardian en The Times. Ze publiceerde eerder ‘k zag twee beren. Over de achterkant van de VN-Vredesmissies, dat wereldwijd werd vertaald en grote bijval oogstte.

Mijn commentaar: "Met mijn boek wil ik de alarmbel luiden" aldus Linda Polman. Ik denk dat dit aardig gelukt is. Het heeft onrust gewekt bij de hulporganisaties en verbijstering bij de gulle gevers. Het is volop in het nieuws geweest. Prima! Linda Polman stelt feiten vast en durft het aan zeer kritisch te kijken naar de noodhulp die vaak meer lijkt op big business. Er wordt gesteld dat de hulpindustrie uitgegroeid is tot de 5e economie ter wereld. In ons land gaan ook tientallen miljoenen naar de NGO’s. De prangende vraag is en blijft: Komt de hulp op de juiste plek terecht? Linda Polman geeft vele voorbeelden van dat dit vaak niet het geval is. Ze legt uit wat er gaande is en waarom het geld niet op de plek komt waar het voor bedoeld is.

Eindelijk iemand die de dingen durft te onderzoeken en te benoemen. Hopelijk komt er daadwerkelijk respons op en wordt het boek door alle NGO’s gelezen en bestudeerd. Om vervolgens in eigen gelederen te kijken en de vraag te stellen: Hoe zijn wij bezig? Moeten we op deze manier verder gaan? Of moeten wij het roer omgooien en constant alert blijven en vooral controle uitoefenen wat er zich precies afspeelt in de wereld van de hulpverleners. Hoe je er over denkt: De crisis karavaan stemt zeker tot nadenken, geeft een blik achter de schermen die normaal gesproken voor veel mensen verborgen blijft. Een aanrader voor iedereen!

Titel: De crisis karavaan / Subtitel: Achter de schermen van de noodhulpindustrie / Auteur: Linda Polman / Uitgever: Balans / ISBN: 978 90 5018 973 6